یعنی می بینی و می فهمی که داری میمیری

let’s present something original

تولدا که می شد یا اینایی که می رن خارج(گودبایپارتی) یا روز مادر و پدر و خلاصه همه ی مناسبتا کادویی که می دادم 2 حالت داشت یا دوست داشتم که یه چیز ارزشمند بدم یا نه حالت وسطی نداشت حالت دوم معمولا  با بقیه شریک می شدم . این هدیه ای که می دادم جز ارزشمند ترین تجربه های زندگیم بود که می شد هدبش کرد و داد به یکی و مثلا یه بار یه صفحه شعر دادم به یکی و  2-3 بارم کتاب دادم به ملت و سی دی های آهنگ و …  خب من یکی از بهترین حسای زندگیم رو موقع خوندن و شنیدن اونا داشتم …

الان که می بینم اینایی که بهشون هدیه دادم حتی کوچیکترین ارتباطی نمی تونن با کادو برقرار کنن . ولی خب من ارزشمنترین چیزام و هدیه می دادم .

بعدش گفتند بهم  که اینجوری که هدیه نمی دن آخه باید اینجوری داد مثلا

به علی باید یه چیز مربوط به فوتبال ، ترجیحا مربوط به منچستر هدیه داد ربطی ام نداره که کی میده ، همه می تونن  …

برگردیم ؟ بگذریم ؟

اصلا همینجا بایستیم ؟

نمی دانم ، از من نپرسید

 how cut off the oxygen we need

?